Parmak ucunda yürüme, kişinin topuk bölgesinin veya ayağının başka bir bölümünün yere temas etmeden yürümesi durumudur.

Çocuklarda yürüme 3 farklı aşamadan oluşur. İlk topuk vuruşu, orta ayakla temas ve ayak parmağı.

Yeni yürümeye başlayan çocuklarda ilk topuk vuruşu olarak belirtilen dönemde bir süre parmak ucunda yürüme görülür ve bu durum normaldir. Parmak ucunda yürümenin zaman içerisinde yaklaşık 2-3 yaşları arasında kaybolması beklenir.

Parmak ucunda yürüme ilerledikçe ayak yapısında bozulma meydana gelir. Vücut ağırlığının ayaklara eşit miktarda dağılamaması sonucunda omurga sağlığı da etkilenir.

Parmak ucunda yürümenin nedenleri:

• Kas hastalıkları
• Nörolojik problemler
• Duyusal nedenler
• Ortopedik nedenler
• Çevresel nedenler (yürüteç kullanımı, parmak ucu yürümeyi pekiştirecek ebeveyn tutumları vb.)

Parmak ucunda yürümenin görüldüğü yaş dönemlerinde ailenin gözlemi oldukça önemlidir. Eğer çocuk 2 yaşını doldurmuş olduğu halde halen parmak ucunda yürüme devam ediyorsa bir çocuk ortopedi doktoruna başvurulması sağlıklı olacaktır. Detaylı inceleme ve düzenli doktor takibi yapılması gerekir.

Doktor kontrolü sağlandıktan sonra normal basma şeklini çocuğa alıştırmak için aktiviteler gerçekleştirilebilir. Bu aktiviteler:

• Taklit oyunları (hayvan taklidi, asker taklidi vb.) oynama
• Parkur düzenleyip engellerden atlama
• Ördek yürüyüşü
• Ayak üzerine oyuncak koyup düşürmeden yürüme oyunu
• Topuk ile hamur ezme oyunu
• Şarkı eşliğinde topuk vurma oyunu
• Ayna karşısında yürüyüşünü izlemek

Sude Zeynep Kocaer

Psikolog

Çocuklarda Parmak Ucunda Yürüme yazısı ilk önce duyumarket üzerinde ortaya çıktı.

Bebeklerin karın üstü egzersizleri “Tummy Time” olarak adlandırılır. Bu egzersizde bebekler uyanık
oldukları süreçte karınlarının üstüne yatırılır ve böylece sürünerek hareket etmeye çalışırken kas
grupları çalışmış olur.
Uygulanabilecek pozisyonlar:
Destekli Pozisyon: Bebek yüzüstü yatarken havlu rulo haline getirilip kollarının altına konur.
Göz Hizası Pozisyonu: Bebekle birlikte bakım verenin aynı pozisyonda durarak göz göze
gelmesidir.
Karın Karına Pozisyonu: Bebeğin bakım verenin karnına yatırılarak yanlardan desteklenmesidir.
Kucak Pozisyonu: Bebeğin bakım verenin dizlerinde ‘gaz çıkartma’ pozisyonu gibi yatırılmasıdır.
Karın Üstü Taşıma Pozisyonu: Bakım verenin bir kolunun bebeğin bacağından geçirilerek diğer
koluyla bebeği omuz ve başından desteklemesidir.
Tummy Time Kaç Aylıkken Uygulanmalı?
Bebek hastaneden eve geldiği zamandan itibaren uyanık olduğu süreçlerde uygulanabilir.
Tummy Time Uygulama Süresi Nasıl Olmalı?

• İlk 2 hafta 30 saniye-1 dakika arası kısa uygulamalar yapılmalı.
• 2.aydan sonra 3’er kere 5 dakikalık uygulamalar yapılabilir.
• 4.aydan sonra süre 15 dakikaya uzatılabilir.
• 5-6 ayda artık bebek hareketlerinde daha kontrollü olacağı için süre kararı ona bırakılmalı.
  Tummy Time Faydaları Nelerdir?
• Erken dönem motor aktivite gecikmelerini ve buna bağlı gelişen sorunları önler.
• Bebeğin merkez kasları olan omuz, karın, sırt ve boyun kaslarını güçlendirir.
• Baş kontrolünü ve gövde sağlamlığı destekler.
• Emekleme ve yürüme sürecini hızlandırır.
• Motor becerilerini geliştirir.
  Tummy Time Uygularken Nelere Dikkat Edilmeli?
• Bebeğin karın bölgesi soğuk almaması açısından sıcak bir zeminde olmalı.
• Yemek yedikten sonra biraz zaman geçmeli. Yemekten hemen sonra uygulanırsa mide bulantısı
  veya yediklerini tükürme ihtiyacı doğabilir.
• Bebek yenidoğan döneminde egzersiz esnasında sıkılıp ağlayabilir. Egzersiz için zorlanmamalı.
• Egzersiz esnasında uykuya dalan bebek mutlaka sırt üstü çevrilmeli ve sırt üstü pozisyonda
  uykusuna devam ettirilmeli.
  Tummy Time Kaç Aya Kadar Uygulanmalı?
  Bebek emeklemeye başlayana kadar Tummy Time egzersizleri uygulanabilir.
  -Yenidoğan döneminde günün önemli ölçüdeki vaktini uyuyarak geçiren bebeğinize uyanık olduğu
  zamanlarda bu egzersizleri yaptırarak gelişimine katkı sağlayabilirsiniz!

Sude Zeynep Kocaer

Psikolog

Tummy Time “Karın Üstü Egzersiz Zamanı” yazısı ilk önce duyumarket üzerinde ortaya çıktı.

Öncelikle sendrom Fransızca’da “syndrome” kelimesinden geliyor. Anlamı ise özel bir bozukluğu belirleyen, tanıyı kolaylaştıran bulgu ve belirtilerin tümüdür. Yani sendrom bir grup belirtilerden oluşan hastalık tablosudur. Bu dönemi “2 yaş sendromu” diye adlandırmak yerine bu dönemden “2 yaş dönemi” olarak bahsetmek daha doğru olur.

Çocukların 18-42 ay arasında kendini tanıma, benlik gelişimi, bağımsızlığın gelişimi ve kendini toplumsal yaşamın içinde var etmeye ilişkin gelişmeler yaşadığı bilimsel bir gerçektir. Bu dönemde çocuklar çevrelerini keşfetmekte çok daha aktif oluyorlar, bu süreçte başarabildikleri ile gurur duyuyorlar ve her şeyi kendileri yapmak istiyorlar.
Çocuğunuzun her şeye “hayır” dediği, önerdiğiniz her şeye muhalif olduğu ve onu bir türlü ikna edemediğiniz zamanlarda “Bu gelişimsel olarak normal bir durum, bu bir dönem ve geçecek.” diyerek kendinizi rahatlatabilirsiniz.

Her çocuk bu tip durumları farklı düzeylerde yaşıyor ve yaşayacak. Ancak bu durumun bir “sendrom” haline gelmemesi için yapabileceğiniz pek çok şey var:

•İyi bir gözlemci olmak ve çocuğu anlamak
•İkna etmek üzere size özgü yöntemler kullanmak; bu kesinlikle onunla pazarlık yapmak anlamına gelmiyor. “Ispanağını yersen oyun oynayabilirsin” demek onu ikna etmekten çok ödüllendirmek olur ki bu da çocuğun gelişimini olumsuz etkiler.
•Kendine ilişkin kararlar vermesine izin vermek
•Sınırları ve özgürlükleri tanımlamak ve bu konuda tutarlı olmak
•Gerektiğinde yardım isteyebileceğini göstermek
Son olarak çocuğunuzda günlük hayatınızı ve ilişkinizi büyük ölçüde olumsuz etkileyen durumlar görüyorsanız ya da bu süreçle başa çıkma konusunda kendinizi iyi hissetmiyorsanız bu konuda bir uzman ile görüşmenizde fayda var.

Nefsun Ercan

Psikolog

2 Yaş Sendromu İnanışı yazısı ilk önce duyumarket üzerinde ortaya çıktı.

-Çocuğum asla odasında uyumuyor!
-Sesin nereden geldiğini bulamadığında endişeleniyor!
-Evde bile sürekli peşimde!
-Yolda bir köpek görünce ağlamaya başlıyor!

Gelin şöyle bir bakalım çocuklarda yaygın olarak gördüğümüz korkular nelermiş?

• Aileden ayrılmak ve ayrı kalmak
• Diğer çocuklarla ve yetişkinlerle iletişime geçmek
• Fiziksel korkular (yüzmek, bisiklete binmek)
• Çevre ve doğayla ilişkili korkular (hayvanlar, böcekler)
• Medikal süreçle ilişkili korkular (doktor, hemşire, aşı, dişçi)
• Bilinmeyenle ilişkili korkular ( ölüm, karanlık, tanrı, cin)
• Hayali süreçlerle ilişkili korkular (canavarlar, zombiler)

Peki ebeveyn olarak ne yapabilirsiniz?

•Çocuğunuz kaç yaşında olursa olsun hissettiği korkuya karşı saygı gösterin. Ona bu konu ile bağırmak, onunla alay etmek veya korkusunu yok saymak korkularının uzamasına sebep olacaktır.

•Beraber deneyimleyebileceğiniz korkuları varsa yanında durarak ona destek olun ve bu süreci atlatmasını sağlayın. Mesela, karanlıktan korkuyorsa el ele tutuşup beraber karanlıkta durabilir ve ona bir şey olmadığının garantisini verebilirsiniz.

•Korktuğu şeylerin komik yönlerini bulup onlarla dalga geçmesini sağlayabilirsiniz. Örneğin korktuğu canavarın resmini çizdirip ona bıyık, diş teli, gözlük takarak komik bir hale sokabilirsiniz.

•Çocuklarla yapılabilen gevşeme tekniklerini öğrenip ona uygulatabilir ve yalnızken yapabileceğini söyleyip gerilimini azaltmasını  sağlayabilirsiniz.

•Korkular ile ilgili öyküler içeren kitaplardan yararlanabilirsiniz.

Eğer çocuğunuzun korkularıyla baş etmekte zorluk yaşıyorsanız bir an önce uzmana danışmanızda fayda var.

Nefsun Ercan

Psikolog

Korkular & Çözümler yazısı ilk önce duyumarket üzerinde ortaya çıktı.

Tuvalet eğitimine başlamak için çocuğunuz en az 24 ayını doldurmuş olmalıdır, en ideal süre 30 aylık olduğu dönemdir fakat bu çocuğa ve hazır oluşuna göre değişkenlik gösterebilir.

Çocuğunuzun tuvalet eğitimine hazır olduğunu gösteren bazı noktalara bir göz atalım:
-Tuvaleti geldiğinde farkına varabiliyor ve bunu konuşmasa bile işaretle anlatabiliyor olması
-Basit isteklerinizi yerine getirebiliyor olması
-Kısa bir uykudan sonra bezi kuru kalkabiliyor olması
-Bağırsak faaliyetleri düzenli ve daha önceden tahmin edilebiliyor olması ( Bazı çocuklar günde 2-3 kez, bazıları ise 2-3 günde bir kez kaka yaparlar. Burada önemli olan bu aralıkların düzenli olarak tekrarlanması ve daha önceden tahmin edilebilir düzeye gelmesidir)
-Bezi ıslandığında rahatsız oluyor olması
-Lazımlığına ilgi gösteriyor olması

Tuvalet eğitimine başlarken bazı öneriler:
A. Çocuğunuzun boyuna uygun lazımlık alın ve lazımlığı kendisinin seçmesini sağlayın. En önemli özellik, çocuğun otururken ayaklarının yere değmesidir. Bu durumda bağırsak hareketleri başlayınca, yerden destek alabilecektir ve olası korkularına karşı güven duygusu gelişecektir. Bu konuda tuvalet eğitimi ile ilgili resimli bir kitap işinize yarayabilir.

B. Eğitime başlama aşamasında öncelikle ona, sıkıştığı zaman lazımlığı kullanması konusunda cesaret verin. Ne zaman isterse sizden yardım göreceği konusunda da emin olmasını sağlayın. Ara ara bezini çıkararak iç çamaşırıyla dolaşmasına izin verin. Bu sırada lazımlık banyo içinde olsun, ona ne zaman isterse oturabileceğini söyleyin ve bunu sık sık hatırlatın.

C. Tuvalet eğitimi süresince belirli bir rutin oluşturun. Bu, kahvaltıdan ve akşam yemeğinden sonra, banyodan önce ya da bağırsak hareketlerinin başladığı herhangi bir zaman olabilir. Buradaki amaç, çocuğun lazımlığa alışması, onu günlük rutinin bir parçası olarak görmeye başlamasıdır.

D. Çocuğa bağırsak hareketlerinin nereye gideceğini anlatın. Bezine ya da iç çamaşırına kaka yaptığı zaman, onu lazımlığa oturtun, bezi onun gözü önünde lazımlık içine boşaltın. Bu durum, onun oturma ve kaka üretme arasındaki ilişkiyi anlamasına yardım edecektir. Lazımlığı tuvalete döktükten sonra sifonu ona çektirin (korkuyorsa yapmayın) kakanın nereye gittiğini görsün. Kakadan sonra giyinmeyi ve ellerini yıkamayı öğretin.

E. Gündüzleri tuvalet eğitimine başladığınızda geceleri alt bezine devam edin. Öncelikli amaç gündüz tuvalet kontrolünü sağlamaktır, sonraki aşamada ise gece eğitimine başlanacaktır.

F. Her çocuk tuvalet eğitimi sürecinde ara ara altına kaçıracaktır. Ona kızmayın, cezalandırmayın. Kaslarını kullanmayı öğrenirken bu durum olağandır ve biraz zaman alabilir. Bir kaza durumunda altını temizlerken, bir dahaki sefere lazımlığı ya da tuvaleti kullanmasını ona hatırlatın.

G. Tuvalet uygun şekilde kullanıldığında çocuğunuzu tebrik edin ve gülümseyin.

H. Gündüz sorunu tamamen çözülse bile, gece kontrolü haftalar, bazen aylar sonraya kalabilir. Bu yaşta vücudu tuvalete gitmek, uyanmak için gereken olgunluğa henüz ulaşmamıştır. Bu nedenle sizin desteğinize ihtiyacı olacaktır. Gece çişi gelir ve uyanırsa, size seslenebileceğini ona hatırlatın.

Nefsun Ercan

Psikolog

Tuvalet Eğitimi yazısı ilk önce duyumarket üzerinde ortaya çıktı.